اگر هدف غایی (telos) یک روایت تاریخی، سال ۱۹۷۹ باشد، آنگاه همهی مسیرها به سقوط شاه و گسستی میرسند که در بحران گروگانگیری آشکار شد. در چنین روایتهایی ــ که عمدتاً رویکردی سیاسی دارند ــ برنامههای اصلاحی شاه جدی گرفته نمیشود. علاوه بر این، به نقاط اشتراک و همدلی تاریخی میان ایرانیان و آمریکاییها نیز بهچشم لحظاتی بیربط یا استثنایی نگریسته میشود، چرا که در خدمت تبیین منازعهی سالهای انقلابی نیستند.
در سال ۱۹۷۶، یک دهه پس از تأسیس دانشکدهی هنرهای زیبا در کابل، اولین گروه از زنان افغانستانی در این دانشکده ثبتنام کردند.
شیرین عبادی، برندهی جایزهی صلح نوبل و از مؤسسان «کانون مدافعان حقوق بشر»، معتقد است که فاصله میان ناسیونالیستهای افراطی و اقوام و اتنیکهای ایران یکی از مشکلات عمده در کشور است.
در دنیایی که دههها است افغانستان را با جنگ، تروریسم و طالبان میشناسد، قرار گرفتن واژههایی همچون ادبیات، داستان کوتاه و نویسندگان زن در کنار نام این کشور احتمالاً ترکیبهای ناآشنایی را میآفریند.
نقشه و اطلسهای جغرافیایی مهمترین آثار عباس سحاب را تشکیل میدهند و او در طول زندگی حرفهای خود بیش از ۷۰۰ اثر خلق کرده است که نقشههای استانها و مناطق ایران، نقشهی شهرهای ایران و نقشهی کشورهایی نظیر پاکستان، افغانستان، ترکیه، کویت، عراق، عربستان، هندوستان، اندونزی، قبرس و ... را در بر میگیرد.
محمد بهمنبیگی در کتاب بخارای من، ایل من کودکیاش را این طور تعریف میکند و میگوید که «از شنیدن اسم شهر قند در دلم آب میشد و زمانی که پدرم و سپس مادرم را به تهران تبعید کردند تنها فرد خانواده که خوشحال و شادمان بود، من بودم.»
نابرابریهای جنسیتی در آموزش به چه معناست و رابطهی آن با نابرابری میان زنان و مردان در جامعه چیست؟ شکلهای اصلیِ نابرابریها و کلیشههای جنسیتی در کتابهای درسی ایران کدامند؟
این روزها تمام کوچهها بوی ترس، وحشت و تنهایی میدهند. احساس میکنم همهی مردم خواباند. کسی از خانهی خود بیرون نمیرود.
